28-01-2025
Conflicten over huisdieren na een scheiding kunnen emotioneel en complex zijn, vooral als het gaat om de vraag wie er voor het dier mag zorgen. In een opvallende uitspraak van de Rechtbank Midden-Nederland (ECLI:NL:RBMNE:2019:4904) stond de vraag centraal of een omgangsregeling voor een hond verplicht kon worden opgelegd. De rechter oordeelde van niet.
Twee ex-partners, getrouwd in 2008 maar nooit samenwonend, kochten in 2017 samen een labrador genaamd Cooper. Omdat ze apart woonden, spraken ze een omgangsregeling af: Cooper verbleef doordeweeks bij de ene partner en in het weekend bij de andere. Deze regeling bleef in stand tot april 2019, ondanks dat Cooper niet altijd gemakkelijk in de omgang was.
In april 2019 stuurde één van de ex-partners een mail waarin ze aangaf dat de gezamenlijke zorg niet langer werkbaar was. Ze stelde voor dat Cooper of naar een derde partij zou gaan, of fulltime bij haar ex-partner zou blijven. Haar ex-partner reageerde hierop door aan te geven dat ze de volledige zorg voor Cooper op zich wilde nemen. Sindsdien verbleef de hond fulltime bij haar.
Tijdens de rechtszaak gaf de ex-partner die de mail had gestuurd aan dat het haar bedoeling was geweest om slechts een tijdelijke pauze in te lassen. Ze wilde de omgangsregeling hervatten, maar haar ex-partner weigerde dit.
De vraag voor de rechter was of de omgangsregeling verplicht moest worden hervat. De ex-partner die de mail had gestuurd, stelde dat de regeling tijdelijk was opgeschort en dat Cooper weer afwisselend bij beide partijen moest verblijven. Haar ex-partner voerde aan dat er een nieuwe afspraak was gemaakt en dat Cooper nu fulltime bij haar verbleef.
De rechter oordeelde dat de mail van april 2019 duidelijk maakte dat één van de ex-partners afstand had gedaan van haar zorgtaak voor Cooper. Er was geen sprake van een tijdelijke opschorting, maar van een definitieve wijziging van de afspraken. Haar ex-partner had hierop gereageerd door aan te geven dat ze de volledige zorg op zich wilde nemen, en dat was ook gebeurd.
De rechter benadrukte dat Cooper sindsdien rustiger was en dat het goed met hem ging. Het feit dat de ex-partner nu terugkwam op de mail, maakte de situatie niet anders. Er waren geen voorwaarden gesteld in de mail, en er was geen aanleiding om aan te nemen dat de wijziging tijdelijk was bedoeld.
Deze zaak onderstreept het belang van duidelijkheid bij het maken van afspraken over huisdieren. Enkele lessen:
Deze uitspraak laat zien dat op schrift gestelde afspraken over een huisdier belangrijk zijn en dat het welzijn van een dier tevens in de beoordeling van de rechter wordt betrokken. Door duidelijke afspraken te maken en goed te communiceren, kunnen ex-partners voorkomen dat hun trouwe viervoeter het onderwerp wordt van een juridische strijd. In dit geval bleef Cooper bij één baasje, en dat was volgens de rechter de beste oplossing voor alle partijen.